ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เงินได้พึงประเมิน ประเภทที่ 1

เงินได้พึงประเมิน ประเภทที่ 1 หรือ เงินได้ประเภทที่ 1 เป็นเงินได้ที่ได้รับจากนายจ้างเป็นประจำ ปกติแล้วอยู่ในรูปแบบของเงินเดือนเป็นหลัก แต่ยังนับรวมทรัพย์สินหรือเงินได้ในรูปแบบอื่น ๆ อีกด้วย เช่น เบี้ยเลี้ยง บำนาญ ค่าชดเชยการเลิกจ้างงาน โบนัส ค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานนอกกะ ค่าอาหาร ค่าที่พักที่นายจ้างออกให้ ค่าชำระหนี้ให้
โดยรวมแล้วจะกล่าวว่าเงินได้ประเภทที่ 1 คือทรัพย์สินทุกอย่างตั้งแต่เงินไปจนถึงสวัสดีการที่นายจ้างมอบให้ เงินได้ประเภทนี้มีความพิเศษคือ ไม่มีต้นทุน แต่ถ้าจะบอกว่าเงินได้ประเภทที่ 1 ถือเป็นรายได้ทั้งหมดก็ไม่ใช่เสียทีเดียว เพราะคนทำงานก็ต้องลงแรงไปมากเหมือนกัน ฉะนั้นเพื่อความเป็นธรรมตามประมวลกฎหมายรัษฎากรจึงได้กำหนดให้หักเงินที่ได้มาออก 50% แล้วให้เป็นต้นทุน แต่ในปีภาษีนั้น ๆ จะไม่สามารถหักออกได้เกิน 100,000 บาท ส่วนเงินที่เหลือถือเป็นรายได้สุทธิที่ต้องนำไปคำนวณจ่ายภาษี
ตัวอย่าง เอ มีเงินได้พึงประเมินตลอดปี รวมแล้วได้ 300,000 บาท ดังนั้น ให้หักออก 50% จะได้ 300,000 x 50% = 150,000 แต่ กฎหมายกำหนดให้ไม่สามารถหักออกได้เกิน 100,000 บาท ดังนั้น ในปีนี้ ถือว่า เอ มีรายได้สุทธิ 200,000 บาท
มีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับภาษีเงินได้ประเภท 1 ในบางกรณี เช่น ถูกเชิญไปเป็นวิทยากรหรือรับงานพิเศษมาทำในบางครั้ง เงินส่วนนี้นี้จะไม่จัดเป็นเงินได้ประเภท 1 ถ้าจะเป็นเงินได้ประเภท 1จะต้องได้รับเงินจากนายจ้างหรือใครสักคนเป็นประจำเท่านั้น

Leave a Reply